edge banner
Stacks Image 3392
Stacks Image 3395
Stacks Image 3398
Stacks Image 3401
Stacks Image 3405
edge

Pomiary skuteczności działania systemu odbioru par podczas tankowania samochodu na stacji paliw płynnych



Od 1 stycznia 2018 roku stacje paliw będą podlegać kontroli w zakresie sprawności systemów odzyskiwania par benzyn (VRS).
Na mocy Ustawy z lipca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz 1040 i 1555)
Urząd Dozoru Technicznego będzie zobowiązany do sprawdzenia, czy nasze systemy odbioru oparów działają prawidłowo, czyli czy odzyskują minimum 85% par benzyn.

Wykonujemy pomiary sprawności VRS zgodnie z normą PN-EN 16321-2 na terenie całej Polski. Dysponujemy odpowiednio przygotowanym serwisem, który zapewni sprawną pracę systemów odzysku oparów benzyn na Państwa stacji.

Czym jest VRS (Vapor Recovery System)?
VRS czyli system odzysku oparów jest instalacją zapewniającą hermetyzację obiegu paliwa (lotne benzyny) oraz jego oparów podczas wydawania przez dystrybutor do tankowanego pojazdu. Pistolet nalewczy zasysa gromadzące się opary, kierując je przez pompę systemu do przestrzeni gazowej zbiornika. Sprawność tego systemu ma duże znaczenie dla ochrony środowiska ale i posiada aspekt ekonomiczny. Straty wynikające z tankowania samochodów i parowania własnego wynosiły 0,175% a po zastosowaniu VRS (małego wahadła gazowego) wynoszą zaledwie 0,04%. Czyli przy ilości 500 000 litrów benzyny rocznie sprzedanej do zbiorników samochodowych, bez systemu odzyskiwania oparów „ucieknie” 875 litrów benzyny w roku, a po zastosowaniu odzysku oparów benzyn to będzie zaledwie 200 litrów rocznie.

W kwestii samej metodologii badania sprawności systemu odzyskiwania oparów norma
PN-EN 16321-2 proponuje trzy metody pomiarów: jedną suchą i dwie mokre.

Metoda sucha (Rys.1) polega na zaprogramowaniu dystrybutora tak, aby podał (zasymulował wydanie paliwa) do układu pomiarowego impulsy odpowiadające przelaniu paliwa. W takim wypadku licznik zlicza wydawane paliwo, lecz pompa wydawcza nie pracuje. W takiej sytuacji VRS II samoczynnie się uruchomi i będziemy mogli zmierzyć ilość zassanych oparów bez przelewania dystrybutora. Pomiar ilości zassanych oparów powinien odbyć się za pomocą gazomierza. Następnie dane otrzymane na dystrybutorze i gazomierzu podkładamy do wzoru: R= Va/Vk * k (gdzie Va to ilość zmierzonych, zassanych par benzyn, Vk to ilość litrów symulowana przez dystrybutor, a litera k oznacza współczynnik korekcyjny podany przez producenta dystrybutora).
Powyższe dane są przedstawione w pewnym uproszczeniu, bo na dokładny wynik pomiaru nakłada się jeszcze temperatura i czas w jakim pomiar został wykonany.

Możemy zastosować tę metodę tylko w przypadku dystrybutorów, które posiadają odpowiednie sterowniki, oprogramowanie i osprzęt serwisowy do wykonania takich pomiarów.

Stacks Image 3411

Metoda mokra (pierwsza) (Rys.2) polega na fizycznym przelaniu dystrybutora, odczytaniu na jego liczniku ilości przelanych litrów. W czasie przelewania paliwa mierzymy za pomocą gazomierza (jak w metodzie suchej) jaka jest ilość odebranych par benzyn. Następnie dane otrzymane na dystrybutorze i gazomierzu podkładamy do wzoru: R=Va/Vk * k (ilość zmierzonych, zassanych w trakcie przelania par benzyn, Vk to ilość litrów paliwa faktycznie przelanych podczas pomiaru, a współczynnik to k współczynnik korekcyjny podany przez producenta dystrybutora). Podobnie jak w poprzedniej metodzie, dla uproszczenia pomijamy czas i temperaturę.

Tę metodę stosujemy w przypadku, gdy znany jest współczynnik k, a nie posiadamy osprzętu serwisowego sterującego licznikiem dystrybutora aby zasymulować przelewane litry produktu.

Stacks Image 3421

Metoda mokra (druga) (Rys.3) co do zasady jest podobna do pierwszej metody mokrej. Podobnie jak w metodzie pierwszej musimy przelać dystrybutor i zmierzyć ilość zasysanych przez badany wąż par benzyn. I jak poprzednio podstawiamy dane do wzoru: R=Va/Vk (Va to ilość litrów zassanych oparów, Vk to ilość przelanych litrów paliwa). Różnica jednak polega na tym, że zostawiamy w spokoju współczynnik k. Jak poprzednio pominąłem czas trwania próby i temperaturę.

Ta metoda przeznaczona jest dla wszystkich dystrybutorów posiadających odsysanie oparów bez względu na brakujące dokumenty, czy brak współczynnika k. Tą metodą badamy dowolne dystrybutory starszego typu lub dowolne dystrybutory nowego typu, jeśli zagubiliśmy dokumenty ze współczynnikiem k (lub nigdy go nie znaliśmy)
To najbardziej wszechstronna metoda i sprawdzi się w przypadku, gdy nie mamy skąd wziąć współczynnika k, gdyż nie istnieje firma, która nam sprzedała dystrybutory lub nie istnieje firma która wyprodukowała dystrybutory lub też jest to specjalistyczna instalacja np.w fabryce itp. Tą metodą możemy zweryfikować rzetelność dwóch powyższych metod w przypadku wątpliwości co do ich rzetelności.

Jak widać, ostatecznie może to być najwygodniejsza, najdokładniejsza i najmniej kłopotliwa metoda pomiaru skuteczności działania wszystkich systemów VRS (odzysku oparów benzyn).

Stacks Image 3425
Petroster-Serwis © 2017